zondag 30 december 2012

Feestje = kleedje

Bij een feestje hoort een gepast kleedje!
Het eindejaar zit er vol van (vooral van feestjes, maar dus ergens ook wel van kleedjes) en om toch al een stukje van de goede voornemens na te leven, maak ik er dit jaar zelf eentje. Bij de Stoffenkamer vond ik een mooi patroontje van Sewaholic, een volledig gevoerd kleedje met superschattige mouwen (een soort van kapmouwtje), een aansluitend lijfje met hartvormige neklijn en de keuze tussen een volle rok of een A-lijn-rok.
Om niet compleet de mist in te gaan, heb ik eerst maar eens een probeerseltje gemaakt van de Cambie, in de A-lijnvorm. Ik wil voor de feestdagen wel eentje met een volle rok, maar ik had nog wat overschotjes stof liggen van een broek en een kleedje (ook zelfgemaakt, natuurlijk, maar daarover later meer) en die overschotjes waren meer geschikt voor een versie met een A-lijnrok.
Overigens, een volle rok betekent vooral veel rimpelen bij dit patroontje en dat heb ik, met succes, al een paar keer gedaan. Dat zou het grote probleem niet mogen zijn.

Maar dus, de Cambie A-lijn!

Gebruikte materialen:

  • stof voor de buitenkant: vooral rode stof, bestaande uit 95% katoen en 5% lycra. Voor de mouwen gebruikte ik dezelfde soort stof, maar dan in donkerblauw (beide ooit gekocht bij stoff.be)
  • voering: rode stretch-voering (omdat de buitenzijde ook wat elastisch is, toch wel handig). Ook gekocht bij stoff.be
  • rits: 55 cm volgens het patroon, maar ik vond enkel ritsen van 60 cm. Vond ik wel in orde, een stuk eraf kan altijd
  • garen: nog massa's in huis, rood!
De werkbeschrijving is in het Engels, evenals de maten op de achterkant. Op de site van Sewaholic is er wel een maattabel in cm te vinden, heel handig! Ik mat alles netjes uit, tekende het patroon over en knipte de stof uit. Voor die twee laatste stapjes is een gigantische tafel heel handig! Ik kreeg alles maar net op de tafel gelegd...

Volgende stap: alles in elkaar zetten. Driegen, daar doe ik niet aan mee. Duurt te lang naar mijn goesting, dat moet allemaal een beetje vooruit gaan. Speldjes erin en ju! De tekeningetjes zijn duidelijk, alles is deftig uitgelegd en dat ineen zetten ging dus behoorlijk vlot. Buitenlaag in elkaar, voering in elkaar en toen... Merkte ik dat het te groot was. Ik had een maatje 6 gemaakt, volgens de maten die ik had opgemeten, maar blijkbaar was een 4 precies beter geweest. Op de heupen had ik wel een 4 genomen, aangezien het eigenlijk een patroontje is voor vrouwspersonen met een peervorm (en laat ik nu toch wel gezegend zijn met iets dat lijkt op een zandloper).
Alles uit elkaar gehaald, patronen opnieuw getekend en alles opnieuw uitgeknipt. Alles terug in elkaar (en nu wel zo slim geweest om eerst enkel het lijfje van de buitenstof te maken en dat eerst te passen vooraleer het af te werken) en deze keer paste het behoorlijk. Rits erin (tweede keer ooit een blinde rits, eentje van 60 cm dan nog, help!), voering vastzetten aan de rits en dan de voering in de rest van het kleedje stikken. Ingenieus trouwens, gewoon twee kleedjes maken en eerst vastzetten aan de rits, bespaart een hoop gesakker. 
Kleedje afwerken aan de zoom en de mouwen nog vastzetten en klaar! 


Welja, klaar. Achteraf heb ik de mouwen nog wat aangepast. Ik ben nogal klein (maar nipt 1.60m) en blijkbaar hebben grotere mensen ook een grotere afstand tussen hun taille en hun schouders. De mouwen waren dus wat lang en ik heb ze twee cm dieper in het kleedje vastgezet. Toen zat het echt goed! De taille vond ik een klein beetje te ruim, die sluit niet perfect aan. Daar ga ik bij het kleedje met de volle rok toch wel een aanpassing aan doen, maar bij dit kleedje vond ik het niet nodig om weer maar eens alles uit elkaar te halen en weer maar eens aan te passen. Zo dramatisch slecht is het ook weer niet. Oh, nog een kleine opmerking: het zit nogal hoog onder de oksel. Fijn, want geen inkijk, maar ik heb graag wat bewegingsruimte, dus dat gaat ook een beetje aangepast worden volgende keer.

Al bij al: fijn patroontje om mee te werken, maar neem het zeker niet te nauw met de maten. Ga eerder af op de maten van het afgewerkte kledingstuk (die staan ook ergens vermeld bij de maattabel) en neem die een tikje ruimer, dat heeft voor mij wel gewerkt!

Up next: the real deal!

Goede voornemens

2013, een nieuw jaar en bij een nieuw jaar horen goede voornemens.
  1. Een goed lief vinden. Heb ik helaas niet volledig zelf in de hand.
  2. Een eigen stekje zoeken (op 27-jarige leeftijd nog in hotel mama kamperen lijkt me geen fantastisch plan, nu valt daar best wel iets aan te doen).
  3. Financiële situatie wat beter beheren.
Dat laatste voornemen is voor mij persoonlijk nogal een miserie. Ik hou van mooie dingen. Ik hou van lekkere dingen. Ik doe graag veel. Problematisch, want tegenwoordig kost alles geld. Dus bij voornemen nummer 3 horen toch een paar extra aandachtspunten:
  • Uitgavendagboek bijhouden. Kwestie van toch al te weten wat ik uitgeef en waar nog te besparen valt.
  • Een maandelijks maximumbudget voor accessoires: ik ben nogal verslaafd aan schoenen, handtassen, oorbellen, kettingen, sjaaltjes, ... Euhm, eigenlijk aan alles waaraan een vrouw op dat vlak verslaafd kan zijn.
  • Drastisch besparen op kappersbezoekjes: 1 keer per seizoen moet volstaan, in plaats van 1 keer per maand. Zou geen probleem mogen zijn, aangezien ik mijn haar wil laten groeien (en dat frouke knip ik zelf wel bij). 
  • Maak het zelf: redelijk letterlijk te nemen, vooral op het vlak van kleren. De laatste tijd bevind ik me meer achter een naaimachine dan in kledingwinkels en die evolutie lijkt een positieve invloed te hebben op mijn bankrekening. Vanaf nu mag ik van mezelf enkel nog dingen kopen waarvan het afgewerkte stuk goedkoper is dan de materialen die nodig zijn om het zelf te maken (denk maar eens aan basic topjes van eender welke keten. Zo'n topje is goedkoper dan een metertje tricot). 
Vanaf nu zal hier dus ook een relaas te vinden zijn over het maken van rokken, kleedjes en hier en daar misschien zelfs een broek. Spannend!

maandag 24 december 2012

Kerstkadootjes!

Kerst! Of bijna toch, maar aangezien de broer en de zusjes naar de respectievelijke vriendin en vriendjes moeten op kerstavond, vieren we kerstmis thuis doorgaans een dagje vroeger. Een gezellig etentje en daarna natuurlijk pakjes! De afgelopen jaren werden er namen getrokken, maar dit jaar werd er plots beslist om een cadeautje te voorzien voor iedereen. Stress! De laatste weken amper tijd gehad om tijdens de openingsuren van de winkels een cadeau te zoeken voor iedereen, dus heb ik er maar zelf een paar in elkaar geflanst.

Voor de zusjes: een ketting! Men neme een overschotje stof, knipt daar een mooi figuurtje uit en verstevigt het met vlieseline. Neem een stukje voeringstof, verstevig dat ook en stik het op de achterkant van het figuurtje. Dat ziet er ongeveer zo uit:

Maak vervolgens een gaatje aan weerskanten van de figuurtjes, verstevig met een paar steekjes (best met de hand, maar als je superhandig bent met het stikmachien hou ik je zeker niet tegen) en haal er een oogje door. Door het oogje gaat een stukje ketting aan de twee kanten, een slotje eraan en klaar!

De broer was een ander paar mouwen. Hij had nog geen kerstboom voor op zijn appartement en kon dat dus nog wel gebruiken. Voorwaarde: het moest plat zijn om op te kunnen bergen. Ik weet niet wie er allemaal een kerstboom heeft in huis, maar een echte kerstboom is redelijk lastig op te bergen (het jaar nadien staat die er maar zielig bij, zo zonder naalden) en een plastic kerstboom hoort doorgaans thuis in een gigantische doos. Die opties waren dus uitgesloten. Dan maar eentje uit karton! Benodigdheden: een groot stuk karton, een meetlat, een stanley-mes, een spuitbus goudverf, wol, lint en wat versiering (in mijn geval een paar houten sterretjes en gouden lint met kraaltjes uit de casa). Snij de vorm van een kerstboom 2 keer uit een stuk karton. Maak in de ene vorm een insnijding bovenaan, in de andere vorm eentje onderaan. Maak ook al wat gaten om de kerstballen in te hangen (+rechthoekige uitsnijdingen voor de lintjes, maar dat wordt iets verder uitgelegd). Dat ziet er dan ongeveer zo uit: 

Spuit de vormen met goudverf (liefst in de garage, goed verlucht, met een krant of zo eronder, in de living of de keuken is dat doorgaans geen al te best idee) en laat goed drogen. Gebruik toch een laagje of twee om alles goed te dekken, anders is het maar een vlekkerige boom. 

Terwijl de boom droogt, kan je de tijd handig gebruiken om de pomponnetjes te maken. Elke keer weer vergis ik mij in de werktijd die nodig is voor zo één onnozel pomponnetje. Toch wel eventjes zoet mee! Ik maakte er uit witte fluffy wol en uit grijs-met-wit-gespikkelde wol, met een gouden lintje als bindlintje (voor degenen die nog nooit pomponnetjes maakten of niet meer exact weten hoe dat moet, hier een mooie werkbeschrijvingMme Zsazsa heeft trouwens een leuke alternatieve manier voor het maken van deze dingetjes). 



Als de boom droog is, kunnen de pomponnetjes er in gehangen worden. Haal de lintjes door een rechthoekige uitsparing boven zo'n gat, zodat de twee uiteinden samen uitkomen aan één kant van de boom. 1 lintje zal dus uitkomen waar het in de uitsparing gegaan is, het andere lintje aan de tegenovergestelde kant (klinkt ingewikkeld, maar kijk gewoon eventjes naar het fotootje en je zal het wel begrijpen). Leg er een leuke strik ik en voila, het pomponnetje hangt erin! Hang ze zeker niet te strak, dan kunnen ze nog wat bengelen. Versier de rest van de boom met wat leuke figuurtjes en een mooi lint en klaar!

Voor wat, hoort ook wat, dus ik ben ook in de prijzen gevallen. De buit: een boek over naaitechnieken en een naaikoffertje van de broer, een bon voor Hexagoon van de ene zus en een boek over mode door de jaren heen van de andere zus. 
Gevolg: ondertussen heel veel boeken over naaitechnieken en tips bij het naaien, veel boeken over mode (en make-up en hairdo's) en nieuwe ideetjes om zelf te maken. Hoera voor kerstmis!

woensdag 12 december 2012

Start?

Start is een verkeerd woord. Ik ben namelijk al gestart, jaren geleden. Ergens tussen de prachtige creaties met kanten kraagjes uit mijn kindertijd (gemaakt door de mama zelf, jawel) en de huidige fifties-geïnspireerde jurkjes is er wel een en ander gebeurd. Een kleine opsomming:

  • een gehaakte ketting van lossen, om een slakkenhuisje te bekleden
  • een mislukt schildpadje
  • gebroken potloodjes
  • een stoffen kip
  • gehaakte onderzetters (nooit gebruikt)
  • sjaals in alle kleuren en maten, zowel gehaakt als gebreid (dat laatste is duidelijk niet mijn ding, maar daar komen we nog wel eens op terug)
  • allerlei knutsels uit lege WC-rolletjes, eierdozen, vloeipapier, vloeipapier, ...
  • een verzameling bolletjes wol 
  • massa's lege potjes plakkaatverf en consoorten
  • euhm...
Zo kunnen we nog wel eventjes doorgaan, maar het komt erop neer dat ik eventjes geleden besliste om zelf dingen te maken die ook echt handig zijn (dus geen mislukte schildpadknuffels of gehaakte onderzetters die niet stabiel genoeg zijn om te gebruiken). 
Blijkbaar zijn er nog mensen die dat doen en daarover schrijven en ik lees die dingen graag. Wie weet lezen die mensen mijn dingen binnenkort ook graag.
Dus vanaf nu: knutsels, frutsels en ander gedoe. Met foto's!